Πολλοί είναι οι λόγοι για να αγαπάμε τις Λέσχες Ανάγνωσης. Τρεις είναι οι πιο σημαντικοί. Μας φρεσκάρουν την όρεξη για διάβασμα,  συζητάμε για τις αναγνωστικές μας εμπειρίες με ανθρώπους που γίνονται σιγά σιγά παρέα μας και τέλος μέσα στις λέσχες και την αναζήτηση βιβλίων που έχουν κάτι καλό να μας πουν ανακαλύπτουμε κρυμμένα διαμαντάκια, βιβλία που μόνοι δύσκολα θα βρίσκαμε. 

Ένα τέτοιο βιβλίο είναι το βιβλίο του Μάη. Επίκαιρο αν και εκδόθηκε έναν αιώνα πριν!

Η συνάντηση θα γίνει στο Παλιό Ρολόι της Δράμας, την Κυριακή 24 Μάη, στις 7.30 το απόγευμα. Σας περιμένουμε και δεν πειράζει αν κάποιοι δεν προλάβετε να διαβάσετε το βιβλίο.

Απόσπασμα από το βιβλίο

Ο καθένας κουβαλά τη δική του μοίρα, κανείς δεν είναι ευτυχισμένος, δεν πρέπει να προκαλούμε τους νεκρούς, υπάρχει μια θέληση που ξεσηκώνεται, που θέλει να ξεπεράσει τα όρια, που θέλει να γίνει η ίδια Θεός, να κυριαρχήσει πάνω στη γη, πάνω στη συμφορά, πάνω στο σώμα και στον τάφο – κι όμως υπαναχωρεί, παραμένει δέσμια του εαυτού της, δεν μπορεί να απαλλαγεί από αυτόν και τον πλακώνει, τον αρπάζει με τα χέρια, τον ρίχνει πίσω, μέχρι που τον πνίγει.
Κοιμάμαι ήδη, έχω μια τέτοια λαχτάρα και δεν ξέρω για τι πράγμα, θέλω να ξυπνήσω, θέλω να δω τη δική μου ζωή ως το τέλος, έχω πέσει μέσα σε ένα ποτάμι και πρέπει να κολυμπήσω μέχρι να με ξεβράσει έξω. Καθόμαστε όλοι μέσα σε αυτό το τρένο. Η ζωή περνά όπως το τοπίο, με λόφους, αγρούς, πόλεις και ανθρώπους, μα εμείς καθόμασταν πάντα στη θέση μας, στη γωνιά μας, και κοιτούσαμε μπροστά, το ίδιο ξύλο πάντα μας πληγώνει την πλάτη, το ίδιο κάθισμα στέκεται πάντα απέναντί μας, ο ίδιος άλλος άνθρωπος, η ίδια άλλη μάσκα κάθεται δίπλα μας και μια φορά μόνο σταματά το τρένο, επιτέλους σηκωνόμαστε, μπορούμε να κατεβούμε, και το ταξίδι τελειώνει.

Δυο λόγια για τον συγγραφέα

O Peter Flamm (Πέτερ Φλαμ), κατά κόσµον Έριχ Μόσε, γεννήθηκε το 1891 στο Βερολίνο και ήδη κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ιατρική άρχισε να δηµοσιεύει επιφυλλίδες και διηγήµατα στις εφηµερίδες του θείου του, Ρούντολφ Μόσε. Με το λογοτεχνικό του ντεµπούτο Εγώ;, ένα ψυχολογικό µυθιστόρηµα που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο S. Fischer το 1926, προκάλεσε µεγάλη αίσθηση.

Τα επόµενα χρόνια, παράλληλα µε την άσκηση της ιατρικής, έγραψε τρία ακόµα µυθιστορήµατα, ώσπου το 1933 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γερµανία και να µεταναστεύσει µε τη σύζυγό του στο Παρίσι και στη συνέχεια, το 1934, στη Νέα Υόρκη. Εκεί εγκαταστάθηκε µόνιµα και δούλεψε ως ψυχίατρος. Ο πιο διάσηµος ασθενής του ήταν ο βραβευµένος µε Νόµπελ λογοτεχνίας Ουίλιαµ Φόκνερ, ενώ προσωπικότητες όπως ο Άλµπερτ Αϊνστάιν και ο Τσάρλι Τσάπλιν επισκέπτονταν το σπίτι του. Πέθανε το 1963 στη Νέα Υόρκη.

 

Επί σκοπώ πλουτισμού, ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

13 Μαρτίου 2026

 124

ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΙΣΑΒΕΤ
ΠΟΛΙΣ 2026
Σελ. 208, τιμή εκδότη €16.00

Ένα τηλεφώνημα από ένα δημόσιο νοσοκομείο. Ένας άγνωστος νεκρός. Μια διαθήκη. Μια απροσδόκητη κληρονομιά. Κι ένα γράμμα που αποκαλύπτει μια παλιά ιστορία, μια μικρή ιστορία από αυτές που η μεγάλη δεν κατέγραψε, ένα έγκλημα που έμεινε ατιμώρητο, μια ανεπούλωτη πληγή, μια εξέγερση στο άδικο που πήρε το σκοτεινό μονοπάτι της αυτοδικίας. Ένα γαϊτανάκι βίας που εξερευνά τη διττή δύναμη του αισθήματος δικαίου, τη δύναμη που κάνει τον άνθρωπο "άνθρωπο" αλλά και θηρίο.
Σ' αυτά τα θολά νερά βρίσκεται παγιδευμένος ο αφηγητής του βιβλίου, σε μια Ελλάδα 80 χρόνων μετά, ανιστόρητο παιδί της λήθης, αντιμέτωπος με ένα άγνωστο παρελθόν που ξυπνάει για να του αποκαλύψει πως είναι κι ο ίδιος μέρος του, πως είναι ο κληρονόμος αυτού του παρελθόντος, πάντα υπήρξε είτε το γνώριζε είτε όχι, επειδή αυτά που έχουν γίνει δεν παύουν να έχουν γίνει μόνο και μόνο επειδή εμείς δεν τα γνωρίζουμε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Αυτό το βιβλίο αποφάσισε η ομάδα να είναι το βιβλίο του μήνα, γιατί άρεσε πολύ σε όσους το διάβασαν.

Σκέφτομαι πως αυτή η μαύρη περίοδος της Κατοχής είναι μια εποχή που για πολλούς παραμένει εντελώς άγνωστη. Το σχετικά πρόσφατο βιβλίο του Μενέλαου Χαραλαμπίδη, ΟΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ, είναι ένα βιβλίο που λύνει απορίες και είναι γραμμένο με τη βεβαιότητα της πολύχρονης έρευνας των Αρχείων του Κράτους, οι φωτογραφίες από την εκτέλεση στην Καισαριανή το Μάιο του 1944, επίσης μας θυμίζουν ότι το παρελθόν που δε διαγράφεται είναι πάντα ωφέλιμο για το μέλλον ενός τόπου.

Η συζήτηση του βιβλίου θα γίνει την Κυριακή 26 Απριλίου, στις Κρηνίδες, μετά από μια ξενάγηση σε έναν καταπληκτικό χώρο ανασκαφών, δίπλα στο Ντίγκιλι Τας. Μαζί μας θα είναι ο αρχαιολόγος Μιχάλης Καραβελίδης και επειδή είχα τη χαρά να ξεναγηθώ στο παρελθόν η εμπειρία ξέρω πως θα είναι αξέχαστη.  (Η φωτογραφία είναι από τη φορά που ξεναγήθηκα εκεί και είναι το Ντίγκιλι Τας).

 Φίλες και φίλοι της Λέσχης Ανάγνωσης γεια και χαρά σας. Η συνάντηση του Φεβρουαρίου  έγινε σήμερα και συζητήσαμε  για το Πόλεμος και πόλεμος του Λάζλο Κρασνοχορκάι, ένα παράξενο, σκοτεινό, αλληγορικό βιβλίο  ενός σίγουρα μεγάλου συγγραφέα.

Η επόμενη συνάντησή μας θα γίνει πάλι στο Παλιό Ρολόι, ώσπου να ζεστάνει ο καιρός δεν ...ξεπορτίζουμε από την πόλη. Θα βρεθούμε λοιπόν την Κυριακή 15 Μαρτίου, στις 7 το απόγευμα και θα συζητήσουμε το βιβλίο της Ελένης Στελλάτου "Καιρός των κρυστάλλων".

 Περιγραφή  (https://book-it.gr/kairos-ton-krystallon-stellatoy-eleni.html)

Μια πόλη που παγώνει – και μαζί της η ανθρώπινη ψυχή

Στις αρχές του 20ού αιώνα, μια μικρή παραθαλάσσια πόλη βυθίζεται σε πανικό όταν μια παράδοξη ασθένεια αρχίζει να μετατρέπει τα ανθρώπινα σώματα σε πορσελάνινα, εύθραυστα κελύφη. Ο χρόνος μοιάζει να σταματά, και οι κάτοικοι εγκλωβίζονται ανάμεσα στον φόβο και την ελπίδα.

Ο Εμανουέλ Περόν και το βάρος της απομόνωσης

Ο Εμανουέλ Περόν, μοναχικός ντρογκερίστας και τρίτης γενιάς φαρμακοποιός, ζει απομονωμένος στο εργαστήριό του, μακριά από το φως και τους ανθρώπους. Όταν η επιδημία απειλεί να αφανίσει την πόλη, αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη σιωπή του και να αναμετρηθεί όχι μόνο με την ασθένεια, αλλά και με τα μυστικά του παρελθόντος του. Μέσα από τη δική του αναζήτηση, ξετυλίγεται μια ιστορία για την πίστη, την αλληλεγγύη και τη μεταμορφωτική δύναμη της κατανόησης.

Ανάμεσα στην επιστήμη και τη μεταφυσική

Το Καιρός των Κρυστάλλων κινείται ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το συμβολικό, διερευνώντας τις ανθρώπινες σχέσεις υπό πίεση, τη σύγκρουση της λογικής με το άγνωστο και το πώς οι κοινωνίες αντιδρούν στον φόβο και στην απώλεια. Η Ελένη Στελλάτου υπογράφει ένα λογοτεχνικό έργο που συνδυάζει επιστημονική ατμόσφαιρα, φιλοσοφικό στοχασμό και βαθιά ανθρωπιά.

Κύρια Θέματα του Βιβλίου

• Επιδημία και κοινωνική απομόνωση
• Ηθικά διλήμματα και συλλογική ευθύνη
• Διαφορετικότητα και προκαταλήψεις
• Η σύγκρουση επιστήμης και πίστης
• Η εσωτερική μεταμόρφωση και η δύναμη της αλληλεγγύης

Το βιβλίο ''Καιρός των Κρυστάλλων'' της Ελένης Στελλάτου είναι ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για τα όρια της ανθρώπινης αντοχής και τη δύναμη της κατανόησης. Με γλώσσα ποιητική και ατμόσφαιρα υποβλητική, το βιβλίο ανατέμνει τη σχέση επιστήμης, πίστης και φόβου, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ανθρωπιά μέσα στην κρίση. Ένα έργο που αντανακλά τη συλλογική εμπειρία και μιλά για τη γενναιότητα των ανθρώπων που έγιναν ήρωες χωρίς να το επιδιώξουν.

 Γεια και χαρά σας, φίλοι της ομάδας μας.

Στην αποψινή μας συνάντηση κάναμε είχαμε πολλά και ενδιαφέροντα.

Κόψαμε την βασιλόπιτα της ομάδας (Η Ευρυδίκη φροντίζει σταθερά για την πίτα και το δώρο-βιβλίο και την ευχαριστούμε) και η τυχερή ήταν η Μαρίνα Βέργου. Καλότυχη να είσαι, Μαρίνα!

Συζητήσαμε το υπέροχο βιβλίο του Γιάννη Ατζακά ΘΟΛΟΣ ΒΥΘΟΣ .¨Ολη η τριλογία αξίζει να διαβαστεί και να ξαναδιαβαστεί. ΔΙΠΛΩΜΕΝΑ ΦΤΕΡΑ, ΘΟΛΟΣ ΒΥΘΟΣ, ΦΩΣ ΤΗΣ ΦΟΝΙΑΣ. 

Τέλος επιλέξαμε ένα παράξενο, απαιτητικό βιβλίο, με κριτικές υπερ-θετικές.

Είναι το ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ, του Λάζλο Κρασνοχορτάι, του Ούγγρου συγγραφέα που τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2025.

Θα το συζητήσουμε, στο Παλιό Ρολόι της Δράμας, την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, στις 6.30 το απόγευμα.

http://diavazontas.blogspot.com/2015/05/laszlo-krasznahorkai.html

 Για το Γιάννη Ατζακά ο λόγος. Που θα συζητήσουμε το βιβλίο του ΘΟΛΟΣ ΒΥΘΟΣ την ερχόμενη Κυριακή τελικά, 18 Γενάρη, στο Παλιό Ρολόι της Δράμας, στις 6,30 το απόγευμα.

Διάβασα πρώτα, το πρώτο του βιβλίο ΔΙΠΛΩΜΕΝΑ ΦΤΕΡΑ .Με γοήτευσε η γραφή και η περιγραφή της ζωής του μικρού ορφανού Γιάννη (το βιβλίο είναι και βιογραφικό ) δίπλα στη γιαγιά που το μεγαλώνει με έγνοια, τρυφερότητα και πολλή αγάπη, ώσπου να το δώσει στα σχολειά της Φρειδερίκης για να μάθει μια τέχνη.

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας  κάποια αποσπάσματα που με άγγιξαν.

από το βιβλίο Διπλωμένα φτερά του Γιάννη Ατζακά

"Kάθε  φορά  μού  στεριώνει την ψυχή να ξέρω ότι τα παλαιά είναι θεμελιωμένα πάνω σε πιο παλaιά κι αυτά σ’ ακόμη παλαιότερα. Αυτό με κάνει να νιώθω πως μια ρίζα τόσο βαθιά δεν είναι εύκολο να φτάσει κανείς και να την κόψει "(σελίδα 57).

Αυτό που μας σπρώχνει στα περασμένα και τα μακρινά είναι πολύ πιο πολύπλοκο από την αγιάτρευτη νοσταλγία μιας περασμένης εποχής . 

"Άνθρωποι, σχέσεις, καταστάσεις, εδώ και πολύν καιρό, αλλάζουν μ’ έναν τρόπο ακατανόητο από σένα, με έναν ραγδαίο ρυθμό που δεν έχεις τη δύναμη, στην πραγματικότητα ούτε και τη θέληση, να τον παρακολουθήσεις και αποτραβιέσαι όλο και περισσότερο στις πιο απόμακρες άκρες, να γλιτώσεις απ’ αυτή την τερατώδη, την τυραννική  πλημμυρίδα των αυτοκινήτων, των κινητών, των κεραιών, των καλωδίων, των μηνυμάτων για το τίποτε. Και δεν βρίσκεις πουθενά, ούτε σε δάσος ούτε σε ακτή, μια γωνιά ήσυχη και καθαρή ν’ ακουμπήσουν τα μάτια σου".(σελ.16-17)

"Και στα περασμένα, στα πολυκαιρισμένα είναι κάτι ακόμη βαθύτερο που σε σπρώχνει. Μια ακαθόριστη αίσθηση πως κάτι εχθρικό και βάρβαρο  έρχεται προς τα σένα, προς τους περισσότερους ίσως...Το νιώθεις με μια σκοτεινή προαίσθηση πως το μοναδικό  μέλλον που μας περιμένει είναι να ζήσουμε ξανά και ξανά το ξεχασμένο παρελθόν μας. Χωρίς όμως την ασφάλεια που αυτό παρέχει, μόνο και μόνο γιατί είναι πια παρελθόν και ό,τι  κακό ήταν να γίνει έχει πια γίνει και τίποτε χειρότερο δεν πρόκειται να συμβεί...Τα γεγονότα σε ενδιέφεραν αφού είχαν ολοκληρωθεί. Μόνο τότε μπορούσες να συλλάβεις την κρυφή αλληλουχία τους, να αναλύσεις τα βαθύτερα κίνητρα".(σελ.17)

Εξακριβώνεις πρώτα την ακολουθία των γεγονότων και καθορίζεις τα πρόσωπα που με την παρουσία τους ...επηρέασαν την εξέλιξή τους. Καταγράφεις έπειτα τις πράξεις ή τις παραλείψεις των προσώπων, διαπιστώνεις τις συνέπειες που αυτές είχαν, αξιολογείς τελικώς τη σημασία τους. Κι ας το έμαθες καλά με τον καιρό πως τα μόνα που αντέχουν στο χρόνο και στο τέλος δεν χάνονται είναι ένα ελάχιστο χάδι, ένα κρυφό δάκρυ, ένα σβησμένο χαμόγελο, που μένουν για πάντα αμάραντα.(σελ. 17)

"Κι αν καμιά φορά ψηλώσει ο νους σου κι εσένα και πιάσεις να βάλεις στο χαρτί όλες τις αλλόκοτες αυτές σκέψεις σου, αυτό θα το κάνεις όχι τόσο για να καταγράψεις τα ήθη μιας εποχής ούτε για να καταθέσεις άλλη μια μαρτυρία. Ακόμη ούτε τόσο από τη δική σου εσωτερική ανάγκη για έκφραση. Για όλα αυτά μπορεί, μπορεί και για άλλους ανομολόγητους λόγους. Αλλά περισσότερο είναι ένας στερνός αποχαιρετισμός σ’ έναν κόσμο που έφυγε για πάντα και μαζί του έφυγαν κι εκείνοι που τον κράτησαν στις πλάτες τους και τον έφεραν ως τις δικές μας μέρες. Πρέπει να το κάνεις αυτό κάποτε. Για να είναι ...σαν ένας τρυφερός ασπασμός στους ανθρώπους του μόχθου, του αιώνα που πέρασε, σ’ αυτούς που πρόλαβες κι αντάμωσες και στους πιο παλιούς ‘ που άντεξαν αγόγγυστα όλες τις δοκιμασίες και τα δεινά του δύσκολου καιρού τους’ που μια ζωή τα έδιναν όλα στους δικούς τους-και την ψυχή τους την ίδια-και δεν έλαβαν στο χέρι παρά ελάχιστα ψίχουλα". (σελ.17-18)

Διάβασα μετά το Κάτω από τις οπλές και τέλος το βιβλίο του μήνα 

ΘΟΛΟΣ ΒΥΘΟΣ.

Είναι η συνομιλία εκ βαθέων του ηλικιωμένου Γιάννη, στο χωριό που μεγάλωσε, μισό αιώνα μετά, με το μικρό παιδί που από τα οχτώ ως τα δεκατέσσερα, προσπαθούσε να μεγαλώσει πηγαίνοντας σαν δέμα από παιδούπολη σε παιδούπολη.

Η γεύση της πικρής ζωής του μικρού ορφανού και η επίγευσή της από τον ώριμο πια εαυτό του κάνουν έναν αλλόκοτο συνδυασμό που η γραφή του Ατζακά απογειώνει τη σημασία του.

Αντιγράφω εδώ ένα απόσπασμα, από τη σελίδα186.

«Υπήρχαν μόνο τα απαραίτητα και έτσι τα προσωπικά συναισθήματα ήταν εντελώς περιττά. Είχαν μάθει ν’ αγαπούν μόνο την πατρίδα, τη βασίλισσα, την Παναγιά και το Χριστό. Για τους άλλους ανθρώπους, ακόμα και για τους πιο δικούς, δεν έμεινε τίποτε. Μια βαθιά απάθεια, σαν μια σπάνια και άγνωστη νόσος, χωρίς συμπτώματα, χωρίς πόνο αλλά και χωρίς ίαση, πρέπει να είχε προσβάλλει τον ίδιο όπως και τα περισσότερα παιδιά. Το μόνο που μπορούσε τότε να νιώσει ήταν το αίσθημα μιας ατέλειωτης εγκατάλειψης, μιας περηφάνιας άπειρες φορές πληγωμένης»

Κλείνω με την αφιέρωση του συγγραφέα στην αρχή του βιβλίου του:

Στα 

Παιδιά του Εμφυλίου,

Πικρό καρπό 

Από τα στάχυα

Που θέρισε 

Το «δίκοπο δρεπάνι».

 Φίλοι της Λέσχης μας, το 2025 μας χάρισε δέκα συναντήσεις, δέκα συζητήσεις μέσα στην πόλη  της Δράμας ή σε ωραίους χώρους στα όμορφα ορεινά του Νομού μας. Τα βιβλία που διαβάσαμε, τα επιλέξαμε όπως πάντα μέσα από τις προτάσεις των μελών της κάθε συνάντησης. Δεν μας άρεσαν όλα το ίδιο, κάποια με τη δεύτερη ανάγνωση και  τη συζήτηση  αποκάλυψαν πολύ πιο ενδιαφέρουσες πτυχές. 

 

Η ομάδα μας σε λίγο μπαίνει στα 17 της χρόνια , ευχόμαστε να μεγαλώνει με αμείωτο το ενδιαφέρον της για ό,τι καλό γράφεται στη χώρα μας και όπου αλλού  και όχι μόνο ανοίγει το οπτικό μας πεδίο αλλά  καλλιεργεί μέσα μας  ό,τι καλό μπορούμε να γίνουμε.

Καλές γιορτές σε όλους και ας μας φέρει  ο Νέος Χρόνος ΕΙΡΗΝΗ και ΣΥΝΕΣΗ

 Στο μεσοδιάστημα έχουμε κι άλλα βιβλία, που τα παρουσιάζουν φίλοι και γνωστοί , στη Δράμα και στην Αλιστράτη.

Το Σάββατο 13/12, στις  6 το απόγευμα

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Δράμας,

το βιβλιοπωλείο Μανιφέστο και οι εκδόσεις Ἀνάλεκτο

έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν στην παρουσίαση του βιβλίου του δικηγόρου και συγγραφέα Μιχάλη Τοπαλίδη, με τίτλο: Αλάτι Χοντρό

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

ο δικηγόρος, επίκουρος καθηγητής Οικονομικού Δικαίου Γρηγόρης Μιχαηλίδης και η φιλόλογος Έλσα Σκλαβάκη

                   -----------------------

Σ τη Βιβλιοθήκη Δράμας,  επίσης , τη Δευτέρα 15-12-2025, στις 7μ.μ.,   η  φιλόλογος  (και μέλος της Λέσχης μας) Δήμητρα Δημητριάδου συνομιλεί με το συγγραφέα που μας παρουσιάζεται με το όνομα The trivialist, για το δεύτερο βιβλίο του ΕΓΩ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

----------------------------------------------------

Κι ένα ακόμα βιβλίο από το μέλος της Λέσχης μας  Βασίλη Διακοβασίλη 

Η Τοπική Κοινότητα Αλιστράτης και ο Πολιτιστικός & Μορφωτικός Σύλλογος «Άγιος Αθανάσιος» Αλιστράτης

σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος του Βασίλη Διακοβασίλη με τίτλο:

«Λευτέρης Θαλασσινός – μια ιστορία δειλίας και μιας ανειλικρίνειας».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025 και ώρα 6:00 μ.μ. στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων Αλιστράτης.

Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο δάσκαλος Στέλιος Παχατουρίδης.

Σας περιμένουμε όλους σε μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στη λογοτεχνία και στον συγγραφέα.

 Φίλες και φίλοι της ομάδας μας, ευχόμαστε ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ με ό,τι μας γλυκαίνει και μας κάνει καλύτερους. Η επόμενη συνάντησή μας και η πρώτη του νέου χρόνου 2026 θα γίνει την Κυριακή, 11 Γενάρη, στο φιλόξενο Παλιό Ρολόι, στις 6,30 το απόγευμα. Το βιβλίο που επικράτησε είναι Ο ΘΟΛΟΣ ΒΥΘΟΣ του Γιάννη Ατζακά.

Ο Γιάννης Ατζακάς γεννήθηκε το 1941 στον Θεολόγο της Θάσου. Αποφοίτησε το 1966 από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μετά το 1975 εργάστηκε στην ιδιωτική και τη δημόσια μέση εκπαίδευση. Τα "Διπλωμένα φτερά" ήταν το πρώτο πεζογράφημα που δημοσίευσε το 2007. Ακολούθησε το μυθιστόρημα "Θολός βυθός", την επόμενη χρονιά, που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2009.

     Το Φεβρουάριο του 2025 πρωτοπροβλήθηκε η ταινία της Ελένης Αλεξανδράκη  ΘΟΛΟΣ ΒΥΘΟΣ, βασισμένη στα αυτοβιογραφικά έργα του συγγραφέα Διπλωμένα φτερά και Θολός Βυθός. 

                        https://www.youtube.com/watch?v=APWgPbzG1M4

-----------------------------------------------------------------------------------

 Γειά και χαρά σας φίλοι μας.

Στη συνάντηση του Νοεμβρίου, συζητήσαμε το βιβλίο του παλαιστίνιου λογοτέχνη  Γιάσαν Καναφάνι, Διηγήματα από τη γη των πικραμένων πορτοκαλιών, ένα βιβλίο που μας άρεσε , μας συγκίνησε και αξίζει δεύτερη ανάγνωση. Για το Δεκέμβριο διαλέξαμε ένα παράξενο βιβλίο. Είναι ΟΙ ΜΑΓΙΣΣΕΣ ΤΟΥ ΒΑΡΝΤΕ, της ΚΙΡΑΝ ΜΙΛΓΟΥΝΤ ΧΑΡΓΚΡΕΙΒ.

Είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα  γραμμένο το 2020 από μια νεαρή αγγλίδα συγγραφέα, έχει βραβευτεί , έχει  μεταφραστεί σε 20 γλώσσες, στην Ελλάδα έχει ήδη πέντε εκδόσεις.

Το βιβλίο μας ταξιδεύει στα Χριστούγεννα του 1617, σε ένα  ναυάγιο στη Νορβηγική νήσο Βάρντε , που είναι πραγματικό γεγονός και στο οποίο πνίγηκαν οι άντρες του Βάρντε. Οι γυναίκες μένουν μόνες, αγωνίζονται, επιβιώνουν αλλά ενάμιση χρόνο μετά έχουν να αντιμετωπίσουν τον εκπρόσωπό της εξουσίας που αντιμετωπίζει την ελευθερία τους σαν το απόλυτο κακό.

Η γραφή της Χαργκρέηβ και η ωραία μετάφραση της Μυρτώς Καλοφωλιά με κάνουν να μην θέλω να το αφήσω από τα χέρια μου. 

Θα το συζητήσουμε την Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου, στις 6,30 το απόγευμα, στο Παλιό Ρολόι της Δράμας. 

 H επόμενη συνάντησή μας θα γίνει την Κυριακή 9 Νοεμβρίου, με το βιβλίο του Παλαιστίνιου συγγραφέα Γασάν Καναφάνι : Διηγήματα από τη γη των Πικραμένων Πορτοκαλιών, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούλιο, από τις εκδόσεις Σάλτο

Συγγραφέας, δάσκαλος, δημοσιογράφος, ζωγράφος, εκπρόσωπος του Λαϊκού Μέτωπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), ο Γασάν Καναφάνι  (1936-1972)  υπήρξε ένας συγγραφέα που "ένωνε το προσωπικό με το πολιτικό" χωρίς να υποκύπτει σε στερεότυπα. 

Στο βιβλίο αυτό, παρουσιάζονται τα είκοσι από τα εξήντα τέσσερα διηγήματά του. Επιλογικά, ο Νασίμ Αλάτρας φωτίζει, με εκτενείς σημειώσεις, την ιστορία τόπων, προσώπων, γεγονότων και ημερομηνιών που ξεπροβάλλουν σε αυτά.

Remaining Time -0:00

 

Περιεχόμενα

Πρόλογος του μεταφραστή / Νασίμ Αλάτρας
Ένα Φύλλο από τη Γάζα, 1956
Ένα Φύλλο από την Αλ Ράμλα, 1956
Ένα Φύλλο από την Αλ Τίρα, 1957
Η Γη των Πικραμένων Πορτοκαλιών, 1958
Κάτι που δεν Φεύγει, 1958
Το Κλεμμένο Πουκάμισο, 1958
Ο Ορίζοντας πίσω από την Πύλη, 1958
Κουλούρια στον Δρόμο, 1959
Νεκρός στη Μοσούλη, 1959
Η Κουκουβάγια στο Μακρινό Δωμάτιο, 1959
Στα μέσα του Απρίλη, 1960
Έξι Αετοί και ένας Μικρός, 1960
Ο Θάνατος του Κρεβατιού 12, 1960
Οι Πλάτες των Άλλων, 1961
Το Απαγορευμένο Όπλο, 1961
Η Αιώρα, 1961
Ο Κατήφορος, 1961
Πέρα από τα Σύνορα, 1962
Το Κόκκινο και το Πράσινο, 1962
Το Τίποτα, 1962

 Θα συναντηθούμε στις 10 το πρωί της 9ης Νοέμβρη, στο Διοικητήριο της Δράμας και πριν τη συζήτηση του βιβλίου στο καφέ του θεάτρου των Φιλίππων θα έχουμε την ευκαιρία μιας μοναδικής ξενάγησης από τον αρχαιολόγο Μιχάλη Καραβελίδη στην περιοχή του Ντίγκιλι Τας (φωτογραφία από προηγούμενη επίσκεψή μου) και στο διπλανό χώρο όπου γίνονται αρχαιολογικές ανασκαφές! Ελπίζουμε να βοηθήσει ο καιρός ώστε να μη χάσουμε αυτήν την ξενάγηση.
 

 Φίλοι της ομάδας μας, η συνάντηση του Οκτώβρη είχε ενδιαφέρον και πολλή ομορφιά. Το βιβλίο της Πινέιρο Οι Καθεδρικοί μας άρεσε πολύ για τη γραφή, την πλοκή και το θέμα. Η φύση στο Παγγαίο αυτή την εποχή υπέροχη και η μικρή βόλτα που προηγήθηκε μας έδειξε την ομορφιά του βουνού.

 Το φθινόπωρο με τα χρώματα και το γλυκό καιρό δεν μας αφήνει να μαζευτούμε στην πόλη.  Έτσι η συνάντηση του Οκτώβρη αποφασίσαμε να γίνει την Κυριακή 12 /10 στις Καστανιές της Νικήσιανης. Είναι ένας όμορφος τόπος λίγο πάνω από το χωριό, με ένα μονοπάτι για μια μικρή βόλτα και με θέα μοναδική σε όλο το δραμινό κάμπο. Θα ξεκινήσουμε στις 10 το πρωί από το Διοικητήριο της Δράμας και ο καιρός αναμένεται τέλειος. Το βιβλίο του μήνα επιλέξαμε να είναι το παρακάτω.

   http://librofilo.blogspot.com/2024/07/claudia-pineiro.html

Την Πινέιρο μας την είχε ξαναπροτείνει η Ευρυδίκη και μας ξαναμίλησε για το πόσο ενδιαφέρουσα είναι ο Πάνος Ιωαννίδης, το "ξενιτεμένο" στη Θεσσαλονίκη μέλος της Λέσχης μας.

Το βιβλίο δε σε αφήνει να το αφήσεις και νομίζω ότι είναι η καλύτερη μεταφρασμένη στα ελληνικά δουλειά της. 

 Γεια και χαρά σας φίλοι μας. Η συνάντηση του Σεπτέμβρη δίπλα στο ποτάμι και το σπήλαιο του Αγγίτη και μετά η χαλαρότητα στο ταβερνάκι της Προσοτσάνης μας άφησε ωραίες αναμνήσεις.

Το βιβλίο η Τελειότητα δεν άρεσε το ίδιο σε όλους. Νομίζω όμως ότι εξηγεί με μοναδικό τρόπο τον βασικό προβληματισμό των νέων μας που δουλεύουν σε χώρες της Δ. Ευρώπης (οι περισσότεροι ως ψηφιακοί νομάδες). Γιαυτό πρέπει να διαβαστεί γιατί αν και στερείται ιδιαίτερων λογοτεχνικών αρετών δίνει με σαφήνεια την απάντηση γιατί αυτό που θεωρούμε συχνά Τελειότητα μπορεί να είναι εγκλωβισμός. Είναι ένα από τα καλά της Λέσχης να εντοπίζει κάποιο μέλος ένα βιβλίο που ίσως ποτέ δε θα επιλέγαμε ή δε θα μαθαίναμε καν την ύπαρξή του και μετά αυτό το βιβλίο να μας ανοίγει παράθυρα κατανόησης του κόσμου μας.

 Καλό μας φθινόπωρο και καλή μας επάνοδο στις αγαπημένες μας παρέες. Έχουμε μια αλλαγή χώρου για την ερχόμενη Κυριακή, λόγω του ότι ο φίλος της ομάδας που θα μας ξεναγούσε στο Παλαιοχώρι έπρεπε να λείψει. Θα συναντηθούμε στις 10 το πρωί της Κυριακής, 21 Σεπτέμβρη, στο πάρκινγκ του Διοικητηρίου και θα πάμε για βόλτα-συζήτηση και ουζάκι για όσους θέλουν, στο Μααρά. Το βιβλίο είναι φυσικά το ίδιο. Η παράξενη ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ του Βιντσεντζο Λατρόνικο. 

 Φίλοι μας, η Λέσχη μας κατεβάζει ρολά για το καλοκαίρι με ένα βιβλίο ( το είχε προτείνει και η Λίζα) ενός νέου συγγραφέα , του Ιταλού Βιντσέντζο Λατρόνικο( 1984). Είναι το τέταρτο βιβλίο του, το πρώτο μεταφρασμένο στα ελληνικά , ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει σε 39 χώρες και ήταν υποψήφιο για το βραβείο Booker 2025.

Η επόμενη συνάντησή μας έχει βόλτα και ξενάγηση από το νέο μέλος μας Χρήστο Χατζηευθυμίου στο κάστρο του Παλαιοχωρίου Καβάλας και μετά συζήτηση και ουζάκι στο Ακροβούνι.

Θα ξεκινήσουμε από το πάρκινγκ του Διοικητηρίου Δράμας , την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου, στις 9,30 το πρωί.

Έως τότε ας χαρούμε το καλοκαίρι όσο το δυνατόν καλύτερα!

https://www.politeianet.gr/.../9786185855055-latronico...

 Φίλοι της Λέσχης μας πολλά μας ταλαιπώρησαν τον τελευταίο καιρό. Η εκδρομή αναβλήθηκε και η τελευταία  συνάντηση έγινε στο Παλιό Ρολόι στις 25 Μαΐου  Το βιβλίο ήταν το μόνο που δεν άλλαξε! Η άνοιξη με μια σπασμένη γωνία , που μας άρεσε γιατί ήταν πολυεπίπεδο, με ωραία γραφή και από τα βιβλία που θέλεις να ξαναδιαβάσεις  Το βιβλίο του Ιουνίου είναι  ένα βιβλίο για το σκληρό έθιμο που "φυλάκιζε" γυναίκες μέσα σε αντρικό τρόπο , ανέραστης ζωής. 

Η συγγραφέας Rene Karabash , μια νεαρή Βουλγάρα, γράφει παράξενα αλλά δροσερά και βρίσκει ακόμα και για την ηρωίδα της, που αναγκάζεται να γίνει Ορκισμένη, διέξοδο.

Θα συναντηθούμε για να κουβεντιάσουμε για την Ορκισμένη και να αποφασίσουμε για το βιβλίο του καλοκαιριού στο Παλιό Ρολόι και το δροσερό του Κήπο την Κυριακή 29 Ιουνίου 2025. Ελπίζω να είμαστε στη Δράμα οι περισσότεροι και να χαρούμε τη συνάντηση.

 Φίλες και φίλοι μας , ο θλιμμένος καιρός μας περιόρισε στην πόλη και συζητήσαμε το βιβλίο  του Απρίλη  ¨Η μπαλάντα του θλιμμένου καφενείου και άλλες ιστορίες" σε ένα καφέ, ήταν το πατάρι του Belluga αυτή τη φορά που μας φιλοξένησε.

Το επόμενο βιβλίο μας όμως θα το συζητήσουμε στην εξοχή ,στο χωριό Εξοχή της επαρχίας Νευροκοπίου, μετά  από ξενάγηση από ντόπιους στα ενδιαφέροντα αυτού του "άγνωστου" χωριού, που κρύβει πολλά και ενδιαφέροντα.

Η εκδρομή θα γίνει την Κυριακή 18 Μάη, με αναχώρηση από το Διοικητήριο της Δράμας στις 9,45 το πρωί.

Το βιβλίο που πλειοψήφισε και θα διαβάσουμε είναι το "Ανοιξη με μια σπασμένη γωνία", του Μario Benedetti που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Gutenberg

 Φίλες και φίλοι της Λέσχης Ανάγνωσης

Η επόμενη συνάντησή μας θα γίνει την Κυριακή 6 Απριλίου και θα συνδυαστεί με μια ωραία βόλτα στην Αλιστράτη (έχουμε και μέλη της ομάδας μας εκεί και ο Βασίλης Διακοβασίλης θα μας ξεναγήσει στα αξιοθέατα του όμορφου αυτού χωριού, που δεν τα βλέπουμε όταν περνάμε για Σέρρες).

Θα ξεκινήσουμε από το πάρκινγκ του Διοικητηρίου Δράμας, στις 9.30 το πρωί, 10.30-11.30 θα ακολουθήσουμε το Βασίλη στα αξιοθέατα της Αλιστράτης.

Το βιβλίο μας θα το συζητήσουμε στο ήσυχο καφέ του Σπηλαίου 12-13.30

Στη συνέχεια θα κλείσουμε τη βόλτα με τσίπουρο ή ό,τι θέλει ο καθένας σε ταβερνάκι της περιοχής

Το βιβλίο που επιλέξαμε να συζητήσουμε είναι "Η Μπαλάντα του θλιμμένου καφενείου" της Carson McCullers, μια συλλογή 7 διηγημάτων με ιστορίες για τους αταίριαστους, τους χαμένους αυτού του κόσμου. Ιστορίες για το άπιαστο όνειρο της αγάπης και το αιώνιο βάσανο της μοναξιάς ...

 Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε μέσα σε ένα ζεστό κλίμα (μιας δυστυχώς κρύας αίθουσας, χαλασμένο το κλιματιστικό μας είπαν). Η Χριστίνα Παπαγγελή και ο Πάνος Ιωαννίδης μας παρουσίασαν το βιβλίο Οι γυναίκες που φορούσαν τα μαύρα και η Γεωργία Μυλωνά διάβασε χαρακτηριστικά αποσπάσματα. Πάνο, περιμένουμε το Ριβέρη στο επόμενο σου πόνημα.

 

Η επόμενη συνάντηση της ομάδας θα γίνει την Κυριακή 9 Μαρτίου, στο καφέ Ονέστο της Δράμας (απέναντι από την πίσω είσοδο του Διοικητήριου), στις 5 το απόγευμα, δυο ώρες πρίν την παρουσίαση του ίδιου βιβλίου στο Δημαρχείο της πόλης μας . Το βιβλίο είναι ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΦΟΡΟΥΣΑΝ ΤΑ ΜΑΥΡΑ, του Πάνου Ιωαννίδη, με επίκεντρο την ενδοοικογενειακή βία.

Ο Πάνος Ιωαννίδης (Δραμινός και μέλος της ομάδας μας έως ότου τον κέρδισε η αγαπημένη του Θεσσαλονίκη) θίγει με πρωτότυπο τρόπο το καυτό θέμα της γυναικείας κακοποίησης και τα κοινωνικά στερεότυπα ,που προωθούν το μοντέλο της υποχωρητικής γυναίκας- θύμα , που , όμως, δεν μπορεί να ξεφύγει χωρίς κοινωνική χειραφέτηση και χωρίς σοβαρό υποστηρικτικό πλαίσιο. Ένα βιβλίο με ανατροπές και δικαίωση.

 Η συνάντησή μας του Γενάρη είχε και κοπή πίτας. Τυχερή η Γεωργία και όλοι οι υπόλοιποι γιατί η βασιλόπιτα ήταν υπέροχη. Καλή μας χρονιά λοιπόν. Με αυξημένη ενσυναίσθηση και τεντωμένες κεραίες.

Το επόμενο βιβλίο μας θα είναι το ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ ΑΠΌ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ, του Μίνωα Ευσταθιάδη. Η συνάντησή μας θα γίνει στις 2 Φεβρουαρίου 2025,  στο Παλιό Ρολόι της Δράμας, στις 7 το απόγευμα. Η μικρή χρονική περίοδος που μεσολαβεί για να διαβάσουμε το βιβλίο προκύπτει από το ότι στις 7 Φεβρουαρίου , ο συγγραφέας θα βρίσκεται στην πόλη μας  για να παρουσιάσει το βιβλίο του σε ανοιχτή εκδήλωση (θα γράψω σχετικά αργότερα) στις 7 Φεβρουαρίου.

Μπορούμε να πάρουμε μια καλή γεύση από τις προδημοσιευμένες σελίδες, που ακολουθούν.

https://www.google.gr/books/edition/%CE%A3%CE%BF%CF%85_%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CF%89_%CE%B1%CF%80%CF%8C_%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BB/QRU3EQAAQBAJ?hl=el&gbpv=1&printsec=frontcover

Το βιβλίο μας πρότειναν ο Γιώργος Κασαπίδης και η Ευρυδίκη Ευθυβούλη, το επιλέξαμε ανάμεσα σε αρκετές ενδιαφέρουσες προτάσεις και παραθέτω την ανάρτηση που έκανε ο Γιώργος Κ, στη σελίδα μας στο fb : "Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους"

(Εκδ. Μεταίχμιο, 300 σελίδες)

Η υπόθεση του βιβλίου:

Στις 15 Σεπτεμβρίου 1981 η δεκάχρονη Ούρσουλα Χέρμαν πηγαίνει στο μάθημα γυμναστικής στο διπλανό χωριό και το απόγευμα παίζει με την ξαδέλφη της. Πριν νυχτώσει, ξεκινάει για να επιστρέψει σπίτι. Δεν φτάνει όμως ποτέ εκεί και το ποδήλατό της βρίσκεται πεσμένο δίπλα στη λίμνη. Παρά τις εκτεταμένες έρευνες των δικών της, της αστυνομίας και πολλών εθελοντών, παραμένει εξαφανισμένη.

Στις 16 Μαΐου 2006 η Σαρλότε Μπέρινγκερ βρίσκεται δολοφονημένη στο πολυτελές ρετιρέ της, στο κέντρο του Μονάχου, πάνω από το τετραώροφο πάρκινγκ ιδιοκτησίας της. Κάποιος έχει συνθλίψει το κρανίο της με είκοσι τέσσερα χτυπήματα, χρησιμοποιώντας ένα σφυρί ή κάποιο παρόμοιο εργαλείο. Η υπόθεση τραβάει πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας και γίνεται γνωστή σε ολόκληρη τη Γερμανία ως η «δολοφονία στο πάρκινγκ». Ύστερα από μια επεισοδιακή δίκη το δικαστήριο καταδικάζει τον ανιψιό της σε ισόβια κάθειρξη.

Ο συγγραφέας Μίνως Ευσταθιάδης αποφασίζει να επισκεφτεί έναν βασικό ύποπτο για τη δολοφονία της Ούρσουλας. Είναι μία ακόμα περίπτωση ενόχου που αρνείται το έγκλημά του ή μια κλασική υπόθεση δικαστικής πλάνης; Τα ίχνη φαίνεται να οδηγούν στο δάσος κι αποκεί πίσω στην πόλη του Μονάχου. Τι σχέση μπορεί να έχει η απαγωγή του κοριτσιού με τη δολοφονία στο πάρκινγκ είκοσι πέντε χρόνια αργότερα;

Σχετικά με τον συγγραφέα

Ο Μίνως Ευσταθιάδης (γεν. 1967) σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Ανόβερο. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα Έξοδος (Ανατολικός, 2001), Χωρίς γλώσσα (Καστανιώτης, 2004) και Το δεύτερο μέρος της νύχτας (Ωκεανίδα, 2014) που εκδόθηκε στα γερμανικά (Acabus, 2014).Το μυθιστόρημά του Ο Δύτης (Ίκαρος, 2018) εκδόθηκε στα γαλλικά (Actes Sud, 2020) και στα αραβικά (Al Arabi, 2023). Βρέθηκε στη βραχεία λίστα των βραβείων Athens Prize for Literature (Ελλάδα), Violeta Negra Occitanie (Γαλλία) και Prix du Livre Europeen (Ευρώπη). Το μυθιστόρημά του Κβάντι (Ίκαρος, 2020) εκδόθηκε στα γαλλικά (Actes Sud, 2023). Το μυθιστόρημά του Σχέδια του χάους (Ίκαρος, 2022) θα κυκλοφορήσει στα γαλλικά από τον Actes Sud το 2025 και έχει υπογραφεί Option για την τηλεοπτική του μεταφορά. Ζει κοντά στη θάλασσα.